وبلاگ گندم

در یکی دو بحث گذشته مطلبی را با موضوع برخورد ماردان با مسائل عاطفی دختران نوجوان داشتیم  بنا به در خواست دو تن از همراهای خوب این وبلاگ چگونگی برخورد پدران با مسائل عاطفی دختران را هم به بحث گذاشتیم .مطلبم رو با یه سوال شروع میکنم . چرا یه دختر  نوجوون با یه پسر دوست میشه  ؟ مگه یه پسر واسه دختر ما چه کاری انجام میده که ما اون کار رو انجام نمیدیم ؟

  یه پسر به حرفای دخترمون گوش میکنه ( منظورم اطاعت کردن نیست بلکه گوش دادن فعال است ) براش بی مناسبت و با مناسبت کادو هایی میخره که دخترا تو این سن از اون  خوششون میاد ؛ با دخترمون بیرون میره  غذا میخوره ؛ قدم میزنه ؛ حرفای قشنگ میگه ؛ تیپش خوبه ؛ به نیاز ها و احساسات دخترمون توجه میکنه ....فکر کنم همین چند تا فعلا کافی باشه ......

برای اینکه در این سن دختر نوجون ما به سمت پسری کشیده نشه ما به پدر ها  این توصیه رو میکنیم ؛ اول از همه برای بچه هاتون وقت بذارید همون کارهای رو انجام بدید که یه پسر برای دوستش انجام میده یعنی اینکه یه روز فقط با دخترتون ( تاکیید میکنم فقط با دخترتون نه با همسر و دخترتون) به پارک برید ؛ یا به یه فست فود برید و با هم غذا بخورید و یا وقتی بارون میباره پیشنهاد بدید که زیر بارون با هم قدم بزنید  در تمام این احوال باید حواستون باشه که نباید به این بیرون رفتن به شکل یه فرصت واسه نصیحت کردن نگاه کنید یادتون باشه نوجوون از نصیحت خوشش نمیاد حداقل سعی کنید وقتی که بیرون هستید خودتون رو کنترل کنید و تحت هیچ شرایطی نصیحت نکنید !!! بلکه از خاطره های خوبی که با هم داشتین بگین و ابراز محبت کنید؛ بهش بگید که چقدر خوشحالید از اینکه خدا اون رو به

شما داده . حرفای از این قبیل ( سعی نکید نقش بازی کنید یا حرفایی بزنید که بهش اعتقادی ندارید چون به راحتی دختر شما متوجه اون میشه )

بی مناسبت یا با مناسبت براش کادو های مناسب سنش رو تهیه کنید لازم نیست حتما گرون باشه .البته در اینجا مادرا میتونن کمک خوبی باشن مثلا از قبل خودشون کادو رو تهیه کنن و بعدش به با با بدن تا ایشون به دخترش هدیه کنه . اگه دختر نوجوون دارید نسبت به لباس پوشیدنتون حساستر باشید منظورم این نیست که مث جونای 20 ساله لباس بپوشید ولی همین قدر که همیشه اراسته باشید و به خودتون عطر بزنید و مراقب واکس کفشتون باشید برای دخترتون یه دنیا می ارزه ( یادتون باشه دلیل این همه رسیدن به خودتون رو قبلش به همسرتون بگید وگرنه ممکنه یه فکرای دیگه بکنه )

یه زمانی رو در نظر بگیرید که فقط با دخترتون خلوت کنید و باهاش حرف بزنید ( اگر بیشتر از یه فرزند دارید این وقت رو برای همه بچه هاوتن در نظر بگیریبدو صد البته مادران گرامی هم باید این کار رو انجام بدن )و به همه بگید مثلا این یه ربع من  مال مریمه و کسی مزاحم حرف زدنمون نشه .....

اگه در وهله اول که پیشنهاد بیرون رفتن یا صحبت کردن رو به دخترتون دادید و اون قبول نکرد به این دلیله که فکر میکنه بازم قراره نصیحت بشونه و سوال پرسش بشه  برای همین از قبول پیشنهاد شما استقبال نمیکنه ...ولی وقتی تغییر رفتار شما رو دید حتما قبول میکنه . منظورم از تغییر رفتار " گوش دادن فعال است "

گوش دادن فعال گوش دادنی که ما به طرف مقابلمون نشون میدیم که درکش میکنیم منظورش رو خوب متوجه شدیم و در اخر هم نظر  خودمون رو میگیم...

اگه یادتون باشه همون اول گفتم که باید واسه فرزندمون وقت بگذاریم .......تا کردن با یه نوجوون تا اینکه این مرحله بحرانی رو پشت سر بگذاره خیلی سخته اما اگه واقعا رفتار درستی در چنین دوره ای داشته باشیم  و با توکل به خدا میتونیم اطمینان داشته باشیم که پایه های شخصیتی فرزندمون خوب شکل گرفته چون بچه ما وقتی به سن دبیرستان میرسه تقریبا شخصیتش شکل گرفته و عوض کردنش خیلی سخت میشه.